.::Müzik Eğitimcileri::.

"Dalcroze Eurhythmics" -müzikle hareket-; müzikteki temel öğenin ritim olduğuna ve bütün müzikal ritmlerin de insan vücudunun doğal ritmlerinde bulunduğu varsayımına dayanan bir müzik eğitimi yaklaşımıdır (Choksy ve diğ., 1986, s.17).



"Sorumlu Hareket" Dalcroze yaklaşımının bir açıklamasıdır. Dalcroze'un müzikle hareket tarzı, "dans" olarak adlandırılmıştır. Bu hata piyano müziği ile hareket eden genç dansçıların görüntülerinden türetilmiş bir önyargıdır. Dalcroze yaklaşımının üç yönü vardır. Bunlar; Müzikle Hareket, Kulak Eğitimi (Solfej ve Ritmik Solfej) ve Doğaçlamadır. Bu üç dalda başarıya bağlı olan anahtar özellikler; "yaratıcılık, dinleyebilme yeteneği ve müzikal etkiye anında tepki verebilmektir" (Campbell ve diğ., 1995, s.48).





Dalcroze yaklaşımının kurucusu Emile Jaques-Dalcroze (1865-1950), Cenevre Konservatuarı'nda solfej, armoni ve kompozisyon profesörü olan İsviçre'li bir müzisyendir. Eğitim tarzı, kulak eğitimi çalışmalarıyla gelişmiştir. Öğrencilerin çalgı çalmada gelişmiş teknikleri ve başarısına rağmen, müzikalitelerinde belirgin eksiklikler saptamıştır. Bu eksiklikler yanlış anlaşılan ritmler ve ses kalitesi ile ilgilidir. Sonunda, öğrencilerin müzikal duygudan uzak, mekanik bir anlayış sergilediklerini öne sürmüştür.



Dalcroze, sanat üretiminde tekniği sadece bir araç olarak görmüştür. Dalcroze göre müzik eğitiminin amacı; "İcracıları teknik olarak çalıştırmak değil, onların müzikal yeteneklerini geliştirmek olmalıdır" (Mark, 196, s.128). Dalcroze müzikaliteyi öğrencilere ton ve ritim unsurları kullanarak aktarılması gerektiğini savunmuştur. Çünkü tonal duygu, ancak kulak yoluyla gelişebilir. Bunun için vokal egzersizler ve şarkı söyleme üzerinde durmuştur. Öğrencilerin vuruşları kendi kendilerine yaptıklarında, daha müzikal bir şekilde şarkı söylediklerini görmüştür. Bunun üzerine hareket ve müziği birleştiren şarkılar yazmıştır. Yaygın uygulamanın aksine, "hareket eğitimi"nden (movement education) yararlanmıştır. Böylece; hareket ile müziğin ortak kullanımı esasına dayanan metodunu meydana getirmiştir. İlk aşamada, orkestra şeflerinin el hareketlerini kullanmış, bir sonraki aşamada ise iki vuruşluktan on iki vuruşluk ölçüye kadar olan usulleri içeren el hareketlerini geliştirmiştir. Vücut ve bacak hareketlerini de, çeşitli nota değerlerine karşılık olacak şekilde bölmüştür. "Dalcroze'un müzikle hareket yöntemi geliştikçe, öğrenciler; en küçük uzunluk, zaman, yoğunluk ve yapısal ifade farklarını anlayabilecek kas ve sinir sistemi yetenekleri sergilemişlerdir" (Campbell ve diğ., 1995, s.48).
http://www.muzikbilim.com/4e_2005/toksoy_ac.html http://www.mavi-nota.com/index.php?link=yazi&no=796 http://www.dalcroze.org.au/dalcrozeemile.html http://web.inonu.edu.tr/~efdergi/dergi/Ozmentes_Bilen.pdf http://www.muzikegitimcileri.net/bilimsel/bildiri/G-Erdal_3.html

Harun hocam çok yararlı bi yazıydı teşekkürler

rica ederim merak ettiğim bir konuydu araştırmak istedim. verdiğim bağlantılarıda ziyater etmeye çalışın güzel siteler var.